Turkey: Environmental Law

Hydroelectric power plants (HPP) play a central role in Türkiye’s renewable energy strategy due to their low operating costs compared to fossil fuels, long operational lifespans, high efficiency rates, and clean structure that does not produce atmospheric emissions. The first planning and investments for hydroelectric energy production in Türkiye began in 1950’s, and historically, the majority of these investments have been carried out by the General Directorate of State Hydraulic Works (DSİ).

Yenilenebilir enerji kaynaklarının elektrik üretimindeki payının artırılması, son yirmi yılda Türkiye'nin enerji politikalarının temel önceliklerinden biri hâline gelmiştir

In this process, Turkish energy legislation has not been limited to regulations that merely incentivize renewable energy investments; it has developed comprehensive regulations in many areas, such as the licensing of production activities, grid connection, land-use permits, environmental obligations, support mechanisms, and integration into the electricity market.

In this process, Turkish energy legislation has not been limited to regulations that merely incentivize renewable energy investments; it has developed comprehensive regulations in many areas, such as the licensing of production activities, grid connection, land-use permits, environmental obligations, support mechanisms, and integration into the electricity market.

Mining is a sector of strategic importance to the Turkish economy; however, it is also one of the fields of activity capable of generating significant environmental impacts.

Madencilik sektörü, Türkiye ekonomisi açısından stratejik öneme sahip olmakla birlikte, çevre üzerinde önemli etkiler yaratabilen faaliyet alanlarından biridir.

İklim değişikliğiyle mücadele, son yıllarda yalnızca çevre politikalarının değil, aynı zamanda ekonomik ve hukuki düzenlemelerin de merkezine yerleşen önemli bir konu haline gelmiştir. Bu dönüşümün en önemli araçlarından biri karbon fiyatlandırma mekanizmalarıdır.

Türkiye’de iklim değişikliğiyle mücadele alanı, 9 Temmuz 2025 tarihinde yürürlüğe giren 7552 sayılı İklim Kanunu (“İklim Kanunu”) ile birlikte, işletmeler açısından yalnızca kurumsal sosyal sorumluluk veya sürdürülebilirlik raporlaması kapsamında değerlendirilen bir gündem olmaktan çıkmış; özellikle doğrudan sera gazı emisyonla

The regulatory landscape of climate change in Türkiye is no longer merely a matter of corporate social responsibility or sustainability reporting with the entry into force of the Climate Law No. 7552 on 9 July 2025 (the “Climate Law”). For businesses, particularly those with operations that directly generate greenhouse gas emissions, climate regulation now constitutes a binding legal compliance framework.