ARTICLE
14 May 2026

Πολιτική Έφεση 344/2017 - Μη Εφαρμοσιμότητα Διμερών Συμφωνιών Μεταξύ Κρατών Μελών Της ΕΕ

GZ
George Z. Georgiou & Associates LLC

Contributor

With one of the top ranked teams on the island, comprising of dedicated specialised and experienced lawyers, arbitrators, mediators and legal consultants (including former judges), we are engaged in remaining at the forefront of legislative trends, and providing prompt and fully coordinated legal advice, to any client, on most areas of law.
Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 344/2017, εξέδωσε σημαντική απόφαση με την οποία έκρινε ότι η
Cyprus Litigation, Mediation & Arbitration
Zoi Agapitou’s articles from George Z. Georgiou & Associates LLC are most popular:
  • within Litigation and Mediation & Arbitration topic(s)
  • with Inhouse Counsel
  • in United States
  • with readers working within the Retail & Leisure and Construction & Engineering industries

Το Ανώτατο Δικαστήριο, στην Πολιτική Έφεση Αρ. 344/2017, εξέδωσε σημαντική απόφαση με την οποία έκρινε ότι η Διμερής Συμφωνία για Προώθηση και Αμοιβαία Προστασία των Επενδύσεων μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας κατέστη μη εφαρμόσιμη και ανενεργή μετά την προσχώρηση των δύο χωρών στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).

Η Εφεσείουσα, πολίτης της Δημοκρατίας της Πολωνίας, είχε υποστεί απώλεια καταθέσεών της στη Λαϊκή Τράπεζα λόγω του γνωστού ως «κούρεμα των καταθέσεων» τον Μάρτιο του 2013, όταν η επένδυσή της μειώθηκε από σχεδόν μισό εκατομμύριο ευρώ σε λιγότερο από 25 χιλιάδες ευρώ. Για την απώλειά που υπέστη, θεώρησε την Κυπριακή Δημοκρατία υπόλογη να την αποζημιώσει δυνάμει του Άρθρου 4 της Διμερούς Συμφωνίας.

Το κρίσιμο ερώτημα που τέθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ήταν κατά πόσο το Άρθρο 4 της Διμερούς Συμφωνίας αντιβαίνει στο δίκαιο της ΕΕ και, ειδικότερα, στο Άρθρο 18 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Το Ανώτατο Δικαστήριο επισήμανε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο είχε ορθά αποφανθεί ότι εάν κρινόταν ότι η Εφεσείουσα δικαιούτο σε αποζημίωση δυνάμει της Διμερούς Συμφωνίας, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία δύο κατηγοριών καταθετών, με τους πολίτες της Πολωνίας να έχουν περισσότερα δικαιώματα και να βρίσκονται σε ευνοϊκότερη θέση από πολίτες άλλης χώρας της ΕΕ. Αυτό θα ισοδυναμούσε με διάκριση λόγω ιθαγένειας, που απαγορεύεται δυνάμει του Άρθρου 18 ΣΛΕΕ.

Το σκεπτικό του Ανώτατου Δικαστηρίου στηρίχτηκε στη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ), και συγκεκριμένα στην υπόθεση C-478/07, Budĕjovický Budvar, στην οποία το ΔΕΕ έκρινε ότι οι διατάξεις διεθνών συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ δύο κρατών μελών δεν μπορούν να εφαρμόζονται στις σχέσεις μεταξύ αυτών των δύο κρατών αν είναι αντίθετες προς τις Συνθήκες της ΕΕ. Περαιτέρω, το Δικαστήριο αναφέρθηκε στην υποχρέωση των Κρατών Μελών όσον αφορά τη συμμόρφωση με το δίκαιο της Ένωσης, όπως αυτή διατυπώθηκε στην απόφαση C‐284/16, Achmea.

Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση, επιβεβαίωσε την απόφαση του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι μετά την προσχώρηση της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Πολωνίας στην ΕΕ, η Διμερής Συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών κατέστη μη εφαρμόσιμη και ανενεργή.

The content of this article is intended to provide a general guide to the subject matter. Specialist advice should be sought about your specific circumstances.

[View Source]

Mondaq uses cookies on this website. By using our website you agree to our use of cookies as set out in our Privacy Policy.

Learn More